Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2014

Τα μεσημέρια του Σαββάτου η μάνα ετοίμαζε πάντα κάτι πρόχειρο για φαγητό.Ερχόταν η Κυριακή για το πιό βαρύ,ενα ταψί συνήθως με ψητό και πατάτες,σαλάτα εποχής και χύμα ρετσίνα . Ολη η οικογένεια γύρω απ το τραπέζι τρείς άνθρωποι όλοι κι όλοι εμείς και η μισή πολυκατοικία σε μια κουζίνα 3Χ3.Ανταλλαγές φαγητών μέχρι το απόγευμα τσιμπούσι,χορός και γέλιο. Καφεδάκι με υποβρύχιο η γλυκό κουταλιού προς το απόγευμα και μετα δεν θυμάμαι γιατι μπαίνοντας στην εφηβεία ολ αυτά τα μέχρι τότε χαρούμενα τα περιφρόνησα απεριόριστα.
Εκτοτε και μεχρι τώρα ακόμη.
Οι οικογένειες που έστησα είχαν χωριστά κρεβάτια κι ενα κομοδίνο.Τα Σαββατοκύριακα προτιμούσα ακόμη και με το παιδί μωρό , χειμώνα καλοκαίρι ,να φεύγω απο το σπίτι προς όπου λάχει.Ολα οσα είχαν σχέση με την οικογένεια,την αγάπη της και την ζεστασιά της "εβγαζαν νερό" που μ έπνιγε.Ακόμη και οι μεγάλες δόσεις αγάπης μπορούν να φρικάρουν εναν άνθρωπο.
 Οι μεγάλες δόσεις όμως.

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014


ΦΟΥΛΑ
Γιατροπορεύω σε καθημερινή βάση την ογδοντάχρονη θείτσα μου απ τις αρχές Μαρτίου.Ζω εκ του σύνεγγυς το κατρακύλισμα του ανθρώπου απ την μια μέρα στην άλλη στην άβυσσο της φυσικής φθοράς.Ενα σώμα λεπτό κι όμορφο μέχρι πρόσφατα παρά την ηλικία , καταρρέει μέρα τη μέρα όπως κι ο ψυχισμός της που κρατιόταν πεισματικά στη εποχή του rock and roll.Mια γυναίκα αυτοδημιούργητη και δυναμική με αντρικό μυαλό και όψη ντίβας καθηλωμένη στο κρεββάτι με τη σπονδυλική της στήλη κατεστραμμένη.Γίνεται κακότροπη ,ιδιότροπη και μετά με φιλάει και μου ζητάει συγγνώμη.ΚΙ ΟΜΩΣ.Παρ ολ αυτά.Το πρόσωπό της φωτίζεται οταν την προκαλώ να μου διηγηθεί τους έρωτές της.Λάμπουν τα μάτια της οταν θυμάται πόσο αγαπήθηκε.Πόσο αγάπησε.Πόσο ερωτεύτηκε.Πόσοι την ερωτεύτηκαν!Κι εκεί σε μιά τέτοια αφήγηση προχθές ,αφήνοντας τους πόνους της στη μπάντα απεφάνθη: "Αυτός βρε Νατάσα δεν ήταν απλός άντρας.Ηταν αυτό που λέμε γκομεναδώρος"
Ακουσον άκουσον !
Γκομεναδώρος.
Α ρε Φούλα!

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

16 ΣΚΑΛΟΠΆΤΙΑ

16  ΣΚΑΛΟΠΆΤΙΑ
Ησύχασε, δεν είναι τίποτα.
Τα 16 σκαλοπάτια φταίνε και το μπετόν που είναι άφθαρτο.
Και οι μυγοπαγίδες του μυαλού σου.

Κολλάνε οι σκέψεις η μία πάνω στην άλλη .
Αφού το ξέρεις.
Στο δρόμο για την εφορεία αναγκαστικά περνάς απ τις ίδιες γειτονιές.
Βασιλίσσης Ολγας ,Αγία Τριάδα,Παρασκευοπούλου,Φάληρο,Μπότσαρη,Σαλαμίνα.
Τι κι αν έκλεισαν τα  θερινά σινεμά.
Ο Βαρδάρης ,ακόμη σφυρίζει ανάμεσα στις πολυκατοικίες.
Ο Θερμαικός γίνεται κόκκινος κάθε απόγευμα.
Ηταν να μην γίνει η αρχή.
Τώρα δεν έχεις πιά ενδοιασμούς.
Εκοψες την κοτσίδα σου μια μέρα το 88.
'Αδειασες το κεφάλι σου.
Ένα χιλιοστό πιά η σκέπη σου.
Ακάλυπτη πήδησες στο κενό του έρωτα.
Ησύχασε, δεν είναι τίποτα.
Τα 16 σκαλοπάτια σας είναι εκεί .
Αθανασίου Διάκου και Κύπρου.
Στο τοίχο με τα ενοικιαστήρια υπάρχει ακόμη η σκιά του.
Στο τοίχο με τα ενοικιαστήρια υπάρχουν ακόμη τα ίχνη .
Απ την πλάτη σου,απ τις παλάμες του .
Ξυμένη,σημαδεμένη  η ώχρα .
Όλα  εκεί.
Μετά από 26 χρόνια πως γίνεται η μνήμη να έχει την μυρωδιά σου κρατημένη μέσα της?




Ησύχασε ,δεν είναι τίποτα.
Ακόμα κι ο θάνατος ,τίποτα.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Όποιος μιλάει πολύ αδειάζει γρήγορα,
Κάτι τέτοιο δεν ταιριάζει για όποιον θέλει να κρατηθεί στο κέντρο.
«Τάο Τέ Τσίνγκ - κεφάλαιο 5ο - πώς να χρησιμοποιείται η κένωση»

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Να τα βλέπουμε?Η να μην τα βλέπουμε?

Επειδή η αλήθεια πονάει ... ας δούμε
... ας σκεφτούμε λίγο περισσότερο
... ας σκεφτούμε λίγο βαθύτερα
... ας καταλάβουμε την γελοιότητα που μας διακατέχει
οταν χαλάμε την διάθεσή μας
με τα μικροπροβλήματα τις καθημερινότητάς μας
...ας
ΔΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ 
 πόσο αχάριστοι είμαστε οταν τρωγόμαστε με τα ρούχα μας ενώ έχουμε ολα τα καλά μας.
Κι ας πάψουμε να χαιδολογάμε σε μόνιμη βάση τ αυτάκια,τα ματάκια μας και τις κοιλιές μας πιστεύοντας οτι θα ζήσουμε τουλάχιστον 800 χρόνια πλούσιοι ,όμορφοι και υγιείς.




Οποιοι δεν μπορούν τα δύσκολα έστω και σε εικόνες μπορούν να αποχωρήσουν.Oι υπόλοιποι ας δουν κάνοντας κλικ
ΕΔΩ

Επαφές

Δημοφιλείς αναρτήσεις

ΥΠΟΓΡΆΨΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΔΩ