ΩΔΗ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

                                                        

                                                       
                                                    

Μέσα σε ιλυ ημίσκληρη  απ των αιώνων τη σιωπή
μεσ απ την κίνηση των αοράτων
αναπηδά ο φλοίσβος του αίματος.

Θρυμμάτισες την κλεψύδρα των θεών και μπήκες 
απ την άμωμο πύλη της ύπαρξης.

Φέγγουν τα μάτια σου ενώ λαξεύεις τους κόσμους των ονείρων.

ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΣΥ

Νύμφη

Μαινάδα

Μούσα

Νηρηίς

Θεά

Αμαζόνα

Μοίρα

Ωκεανίς

Φέγγουν τα μάτια σου.

Αναυδη.

Αναυδη
Εμεινα άναυδη.Υπάρχουν μάνες που εκθειάζουν στο διαδίκτυο τον εαυτό τους σε πυκνογραμμένες αναρτήσεις.Μιλούν δε με τέτοιον εγωισμό που παραπάνω δεν πάει και ταυτόχρονα θεωρούν εαυτόν κατάλληλο να δίνει ονομαστικά βιβλιογραφίες -εμμέσως πλήν σαφώς - για να γίνουν καλύτερα τα παιδάκια τους/σας.
Εχω να πω οτι τρέμω και φοβάμαι όσα γίνονται κάτω απο "ομπρέλες αγάπης".
Είμαι δέκα φορές επιφυλακτική με την γονική στοργή όπου εμφανίζεται παρά με το απόλυτο μίσος και την αδιαφορία.
Aν κατα λάθος με διαβάζουν έφηβοι με μεγάλο σεβασμό εχω να τους πω:
«ακούτε τους γονείς σας μ το ένα αυτί και με το άλλο ν αφουγκράζεστε τον κόσμο που περπατάει δίπλα σας.Η ζωή είναι το σχολείο.Οι εμπειρίες διδάσκουν.Στην πράξη και στο προσωπικό σας αμόνι θα διαμορφώσετε τον εαυτό σας, αφού τον κόψετε κομματάκια με το δικό σας μαχαίρι».

Κι εσείς γονείς εκπαιδευτικοί και μή,,, αφήστε επιτέλους ήσυχα τα αυτιά των παιδιών σας.
Ελεος.
Απ την κούνια μες τ αυτιά τους ψιθυρίζετε την πλύση εγκεφάλου που δικαιούστε a priori.Την ησυχία τους θέλουν πάνω απο όλα και δεν έχουν λόγια να το πούν.
Λίγος σεβασμός στην προσωπικότητα των παιδιών.
Λίγη παραπάνω ανθρωπιά στην ύπαρξή τους.
Αποσυρθείτε το δυνατόν γρηγορότερα απ τ αγόρια σας κυρίως.
Μανούλες αφήστε τα μετά τα 6 να πλένονται μόνα τους,να κανονίζουν μόνα τους της ανάγκες του σώματός τους.
Μην τα πιλατεύετε.Τα κάνετε να έχουν διπλές προσωπικότητες.
Τα αρρωσταίνετε κι αναρωτιέστε κιόλας γιατι δεν είναι καλά.Τα παιδιά μας δεν έχουν ανάγκη απο καλούς γονείς.

Εχουν ανάγκη απο εναν υγιή κόσμο για να ξεδιπλώσουν την προσωπικότητά τους.
Φροντίστε να είστε ψυχικά υγιείς λοιπόν μέσα σ αυτόν τον κόσμο κι αφήστε το μανιπουλάρισμα των παιδιών σας απ τα 0 χρόνια τους με τις χιλιάδες δικαιολογίες των κινδύνων που διατρέχουν.
Λές και οι λογοτεχνίζοντες έφηβοι θα γλυτώσουν μ αυτό τον τρόπο απ την πορνογραφία.
Η οι διαβαστερές δεσποινίδες θα απέχουν απ τα περιοδικά γάμου και τα γκλίτερς.
Πως και δε.
Το πιθανότερο είναι να προσγειωθούν και εντελώς με την μούρη μέσα σ όλ αυτά απ την πολύ πίεση και την μονομανία σας.

                                                                   
                                                               ΕΙΚΟΝΟΛΑΤΡΕΙΑ
                                                                       
                                                                        Ανέγγιχτο.
                                                                       
                                                                        Ανεπίδοτο.

                                                                       Το χέρι σου.

                                                    Οι τένοντες που δεν οδηγήθηκαν σωστά ;

                                                    Οι μύες που αρνήθηκαν νευροδιαβιβαστές ;

                                                               Οι σκέψεις που λοξοδρόμησαν;
                                                Οπως κι αν είναι...το δικό μου χέρι άφησε μετέωρο.
                                                                 Πριν ακουμπήσει την εικόνα.
                                                         Πριν σφίξει το τέμπλο σου και γονατίσει.
                                                         
                                                      Ενα βήμα πριν το μυρωμένο σκήνωμά σου.
                                                               
                                                         Και η επόμενη Ανοιξη θα αργήσει πολύ.

                                                    
                                                    το σφραγίζω,το ταξιδεύω ,το αφιερώνω 
                                                          https://youtu.be/oPXDGydDDT4

Nα μην ερωτευτείς ποτέ.

Να μην ερωτευτείς ποτέ γυναίκα που διαβάζει, γυναίκα που αισθάνεται υπερβολικά ή γράφει.
Να μην ερωτευτείς ποτέ γυναίκα πνευματώδη, πλανεύτρα, τρελή και παλαβή. Να μην ερωτευτείς ποτέ γυναίκα που σκέφτεται, που γνωρίζει αυτά που ξέρει κι επιπλέον μπορεί και να πετά · γυναίκα σίγουρη για τον εαυτό της.
Να μην ερωτευτείς ποτέ γυναίκα που γελά ή κλαίει στον έρωτα, που ξέρει να μετουσιώνει το κορμί σε πνεύμα · πόσo μάλλον μία που αγαπά την ποίηση ή που στέκεται να θαυμάσει για ώρες κάποιο πίνακα και που δεν ξέρει πώς να ζει δίχως τη μουσική.
Να μην ερωτευτείς ποτέ γυναίκα που ενδιαφέρεται για την πολιτική, που είναι επαναστάτρια και νιώθει φρίκη απέραντη μπροστά στην αδικία. Γυναίκα που σιχαίνεται την τηλεόραση. Και που είναι όμορφη δίχως να στέκεσαι στο πρόσωπο ή το κορμί της.
Να μην ερωτευτείς ποτέ γυναίκα παθιασμένη, παιχνιδιάρικη, διαυγή και βλάσφημη. Μην το ευχηθείς ποτέ να ερωτευτείς μία γυναίκα τέτοια.
Γιατί όταν ερωτεύεσαι γυναίκα όπως αυτή, ασχέτως αν μείνει μαζί σου, ή αν σε αγαπήσει κι εκείνη, από μια τέτοια γυναίκα, ποτέ δεν επιστρέφεις.

[Πρώτη δημοσίευση της μετάφρασης, στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.
Η Martha Rivera Garrido (1960) είναι Δομηνικανή ποιήτρια]

Μετάφραση: Ούρσουλα Φωσκόλου
Πηγή: frear.gr
Thessaloniki Arts and Culture

Τα μεσημέρια του Σαββάτου η μάνα ετοίμαζε πάντα κάτι πρόχειρο για φαγητό.Ερχόταν η Κυριακή για το πιό βαρύ,ενα ταψί συνήθως με ψητό και πατάτες,σαλάτα εποχής και χύμα ρετσίνα . Ολη η οικογένεια γύρω απ το τραπέζι τρείς άνθρωποι όλοι κι όλοι εμείς και η μισή πολυκατοικία σε μια κουζίνα 3Χ3.Ανταλλαγές φαγητών μέχρι το απόγευμα τσιμπούσι,χορός και γέλιο. Καφεδάκι με υποβρύχιο η γλυκό κουταλιού προς το απόγευμα και μετα δεν θυμάμαι γιατι μπαίνοντας στην εφηβεία ολ αυτά τα μέχρι τότε χαρούμενα τα περιφρόνησα απεριόριστα.
Εκτοτε και μεχρι τώρα ακόμη.
Οι οικογένειες που έστησα είχαν χωριστά κρεβάτια κι ενα κομοδίνο.Τα Σαββατοκύριακα προτιμούσα ακόμη και με το παιδί μωρό , χειμώνα καλοκαίρι ,να φεύγω απο το σπίτι προς όπου λάχει.Ολα οσα είχαν σχέση με την οικογένεια,την αγάπη της και την ζεστασιά της "εβγαζαν νερό" που μ έπνιγε.Ακόμη και οι μεγάλες δόσεις αγάπης μπορούν να φρικάρουν εναν άνθρωπο.
 Οι μεγάλες δόσεις όμως.

ΦΟΥΛΑ
Γιατροπορεύω σε καθημερινή βάση την ογδοντάχρονη θείτσα μου απ τις αρχές Μαρτίου.Ζω εκ του σύνεγγυς το κατρακύλισμα του ανθρώπου απ την μια μέρα στην άλλη στην άβυσσο της φυσικής φθοράς.Ενα σώμα λεπτό κι όμορφο μέχρι πρόσφατα παρά την ηλικία , καταρρέει μέρα τη μέρα όπως κι ο ψυχισμός της που κρατιόταν πεισματικά στη εποχή του rock and roll.Mια γυναίκα αυτοδημιούργητη και δυναμική με αντρικό μυαλό και όψη ντίβας καθηλωμένη στο κρεββάτι με τη σπονδυλική της στήλη κατεστραμμένη.Γίνεται κακότροπη ,ιδιότροπη και μετά με φιλάει και μου ζητάει συγγνώμη.ΚΙ ΟΜΩΣ.Παρ ολ αυτά.Το πρόσωπό της φωτίζεται οταν την προκαλώ να μου διηγηθεί τους έρωτές της.Λάμπουν τα μάτια της οταν θυμάται πόσο αγαπήθηκε.Πόσο αγάπησε.Πόσο ερωτεύτηκε.Πόσοι την ερωτεύτηκαν!Κι εκεί σε μιά τέτοια αφήγηση προχθές ,αφήνοντας τους πόνους της στη μπάντα απεφάνθη: "Αυτός βρε Νατάσα δεν ήταν απλός άντρας.Ηταν αυτό που λέμε γκομεναδόρος"
Ακουσον άκουσον !
Γκομεναδόρος.
Α ρε Φούλα!