Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2008

ΚΛΩΣΤΕΣ ΚΑΙ ΧΑΝΤΡΕΣ


M' αρεσει η αμμος οταν ειναι ζεστη το καλοκαιρι


η οταν το φθινοπωρο σκαβοντας λιγο με


τα δαχτυλα την νιωθεις υγρη και θερμη


πανω στο δερμα.Μ'αρεσει να την κοιταω στον βυθο


να αναδευεται παρεα με το κυμα.


Να ανασηκωνεται και να φανερωνει


πετραδακια και κοχυλια.


Θελω να την αγγιζω ,να την νιωθω



να την εξερευνω.
Με γοητευουν οι γωνιες της οπου μαζευονται

φυκια,κλαδακια,θαλασσινες ανεμωνες,σπασμενα

οστρακα.


Ζηλευω που εχει στην αγκαλια της

την θαλασσα και παει μαζι της ,οπου την παει.



Τωρα το χειμωνα παω και την αγναντευω απο μακρια.

Η ουγια της στεφανωνει τον ερωτα της ,μ αλλα χρωματα

απ αυτα του καλοκαιριου.



Μαγικη αγκαλια ,αμμος και θαλασσα μαζι.



Ναξερα τα μυστικα τους!





Σαν ψαρι να κολυμπουσα μια φορα,με

βραγχια,με λεπια

και τι στον κοσμο τουτο!

25 σχόλια:

ΩΣΗΕ είπε...

πολύ όμορφο κερκυραία μου. Αγγίζει. Χαιρετώ εξ ανατολών.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ είπε...

Νατάσσα .Κάντο το μαύρο το κολιέ . Και πες μου πως θα το πάρω.

synas είπε...

Η θάλασσα κυριαρχεί και στα δικά μου όνειρα... Απέραντη, όμορφη, μυστηριώδης, κυκλοθυμική...

Faraona είπε...

Ωσηε αντιχαιρετω.Αχ δεν ειμαι Κερκυραια.Σαλονικια ειμαι γεννημα θρεμα.Μικρασιατισσα στη πιο βαθεια καταγωγη απο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΗ.Η ζωη στη μεγαλη πολη δεν υποφερεται απλα.Κι επειδη λατρευουμε την Ιταλια κυριως την Νοτιο ηρθαμε προς τα δω.Χαιρομαι που σ αγγιξαν οσα ειδες εδω.Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Faraona είπε...

Ωσηε αντιχαιρετω.Αχ δεν ειμαι Κερκυραια.Σαλονικια ειμαι γεννημα θρεμα.Μικρασιατισσα στη πιο βαθεια καταγωγη απο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΗ.Η ζωη στη μεγαλη πολη δεν υποφερεται απλα.Κι επειδη λατρευουμε την Ιταλια κυριως την Νοτιο ηρθαμε προς τα δω.Χαιρομαι που σ αγγιξαν οσα ειδες εδω.Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Faraona είπε...

Κατερινα το βαζω μπρος αμεσως.Θα το εχεις την Τριτη το βραδυ.Θα σου πω πως απο το τηλεφωνο.Σ ευχαριστω και σε φιλω.

Faraona είπε...

Synas η θαλασσα ειναι αλλη κατασταση.Συνεπερνει τα μυαλα και τα καθαριζει.Τραβαει το αγχος .Γεμιζει τον ανθρωπο με θετικη ενεργεια.Εμεις την εχουμε διπλα μας σχεδον και την απολαμβανουμε συχνοτατα.Σ ευχαριστω που περασες.

ΩΣΗΕ είπε...

A! Βαθιά είμαστε συντοπίτες. Πρόπαππος από, Σμύρνη κατέληξε στην Κύπρο λίγο πριν το 20αι.

Θα τα λέμε

mAuVe είπε...

ανυπομονώ να μου στολίσουν χέρια, λαιμούς κι αυτιά τα δημιουργήματα που φτιάχνεις...

η γιαγιά μου τα έλεγε "ξόμπλια" και συνειρμούς όμορφους μου αχνοφέρνει η λέξη τούτη, από παιδική θύμηση... να το έλεγαν άραγε στη Σμύρνη έτσι?

ποιος ξέρει...

ώστε έχουμε κοινές καταβολές!!!

Θεσσαλονίκη & Μικρά Ασία!!!

από κει λες ο μαγνήτης?

καληνύχτα νοσταλγική & χαμογελαστή επίσης...

Η Ελίζα είπε...

ίδιο blog, Άλλο URL:
Αντι για ιστορίες του Μπούμπη, είμαστε πια στο:
http://alma--libre.blogspot.com/

οι λόγοι εξηγούνται εκεί!!

Φιλιά πολλά

Dee Dee είπε...

Αυτο ηταν,

τα θελω ολα!!!!!

Ειναι υπεροχα!!!

Με την θαλασσα εχω κι εγω ενα κολλημα, περισσοτερο με την χειμωνιατικη θαλασσα και το χρωμα της. Οταν ειχα παει να σπουδασω Τσεχια, με ενοχλουσε πολυ που δεν την μυριζα. Στην Ρουμανια μετα κατεβαινα με τα ςαλκμαν μου και καθομουν σε κατι καγκελα εκει που σκαει το κυμα. Μου φτανει απλα να υπαρχει κι ας εχω μερες να την δω, μονο να την μυριζω:)

Καλημερα αρτιστα μου!

Faraona είπε...

Ωσηε καλημερα, η γιαγια Αναστασια απο την Σμυρνη ηταν υφαντρα.Υφαινε χαλια σε μεγαλο αργαλειο και μιλουσε τουρκικα και ελληνικα μεχρι που εκλεισε τα ματια της.Μικρη μεχρι 4-5 περιπου, μ επερνε αγκαλια της οταν υφαινε για να βλεπω και μου τραγουδουσε αμανεδες.Ηταν μια γυναικα που χορευε τσιφτετελια,αμπνταλικο και καρσιλαμα μεχρι τα 85 που απεβιωσε.Κοιμοταν χωρια απ τον παππου μου απ τα 35 της και πηγαινε μαζι του αφου του κανε 8 παιδια,μονο οταν γουσταρε αυτη .Ο δε παππους μουγγα στη στρουγγα.Ο,τι ηθελε η Αναστασια.Γυναικα να σε πιανει συγκρυο δηλαδη.Τα δε σμυρναιικα σουτζουκακια της εχουν μια συνταγη που οταν τα φας ευφραινεται οχι μονο το στομα αλλα θαρρω και η καρδια μαζι.Αυτη τη γιαγιατην θαυμαζα και την φοβομουν ταυτοχρονα παντα.Αργοτερα καταλαβα γιατι.Σ αυτην ωφειλω το ενα σκελος τς δουλειας μου ,την υφαντικη.ΣΕ ΚΑΛΗΜΕΡΙΖΩ.

Faraona είπε...

Μωβουλα μου καλημερουδια.Αχ αυτες οι καταβολες μας!!!Και arts and crafts και Αναστασουλα και Μικρασιατισα λοιπον.Μου φαινεται οτι δεν θα σταματησει εδω η ταυτοσημεια μας.Τα ''ξομπλια"ειναι τα ταλισμαν,τα φυλαχτα, που φτιαχνονταν με το χερι και ειχαν επανω τους ευχες.Θα μαθω ακριβως την ετυμολογια της λεξης και θα σου την γραψω.Το πρωτο συνθετικο της παντως ειναι ''ξο'' δηλαδη συντμιση του'' εξω''.Τωρα για το δευτερο θα ρωτησω και θα σου πω.Σ ευχαριστω που γουσταρεις να στολιστεις μ αυτα που φτιαχνω.Οποτε το θελησεις εδω ειμαι.Θα μου στειλεις ενα μειλ με την τιμη του νο 22 κεριου σου γιατι το ερωτευτικα?Η ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ?σε φιλω γλυκα.

Faraona είπε...

Ελιζα ερχομαι αμεσως απο κει.Καλημερουδια κοριτσακι μου.

Faraona είπε...

Deedee μου
αυτο το αυθορμητο του χαρακτηρα σου με τρελλαινει.Οντως η θαλασσα ειναι μεγαλη γητευτρα και μαγισσα.Αλλο πραγμα.Εγω δεν μπορω να ζησω χωρις νερα γενικως.Μονο ναναι τρεχουμενα.Οι λιμνες ας πουμε δεν μ αρεσουν καθολου.Μια λιμνη μ αρεσε στη ζωη μου αλλα σ αυτην δεν προκειται να ξαναπαω πια.Η Δρακολιμνη πανω στο ορος Γκαμηλα στο Παπιγγο.Την ειδα με χιονια γυρω της το Πασχα του 1985.Ηταν σαν γαλαζια πληγη πανω στο βουνο και μεσα σ ενα πανλευκο τοπιο.Εχω σλαιτσ απο κεινη την εκδρομη, τα οποια καποια στιγμη θελω να τα κανω ψηφιακες φωτο .Σε φιλω και στελνω μειλ.

ΩΣΗΕ είπε...

Καλημέρα φαραόνα μου. αλήθεια, νόμιζα ότι απαντά μόνο στην κυκλαδίτικη διάλεκτο η λέξις. Στην ευρύτερη Ελλάδα επικρατεί το φραγκόκοτα, έτσι; Ωραία η γιαγά, και φοβιτσιάρικη ρε παιδί μου. Εγώ δεν γνώρισα τον πρόπαππο φυσικά, αλλά απ' τις ιστορίες που ακούω τρομάζω. Μόνο το όνομά του φοβίζει. Ο Μαυρόκωστας! Μπρρρρρ

Faraona είπε...

Ακου Μαυροκωστας!!Με τετοι ονοα προπαππου αντε να πορευθεις μετα...!

Κωνσταντίνος Π είπε...

καλή σου μέρα "γειτόνισσα"!!

όλες μου αρεσει ότι έμειναν στις φωτογραφίες!
το υπέροχο αυτό κείμενο το προσπεράσανε;
πολύ ωραίο φαραονα. πολύ ωραίες και οι δουλειές σου. αν βρεθώ κέρκυρα το καλοκαίρι θα σου έρθω και ως πελάτης

Faraona είπε...

Κωνσταντινε χιλια διπλα ευχαριστω.Εκτιμω ιδιαιτερως την κριτικη σου γιατι εχω λογους(θα σου τους εξηγησω στο δικο σου ποστ)και οσον αφορα το κειμενο μου και οσον αφορα τη δουλεια μου.Να μου ερθεις οποτε θελεις ,το σπιτι μου ειναι ανοιχτο για ολο τον κοσμο ουτως η αλλως ποσο δε για φιλους.Κι εγω τους ανθρωπους που ανταλλασσω σκεψεις τους θεωρω φιλους απ την πρωτη στιγμη.Βεβαια σε τουτο τον ντουνια που ζουμε ολα δοκιμαζονται...Σ ευχαριστω και παλι και σου ρχομαι.

Κωνσταντίνος Π είπε...

σε ευχαριστώ πολύ για τα τόσο καλά σου λόγια και για αυτή την όμορφη διάθεση, πάνω από όλα. οτιδήποτε θελεις, έχω στο προφίλ μου και το μέηλ μου.
τώρα θα πάω και στα δικά μου να σου απαντήσω

mAuVe είπε...

έχω από τώρα λατρέψει την αμεσότητα, την ανοιχτή αγκαλιά που διακρίνω [χωρίς να σε βλέπω], τη φιλοξενία, το χαμόγελο & την εγκαρδιότητά σου...

πόσο πολύτιμα όλα αυτά, πόσο "ακριβά" αλήθεια...

δεν ξέρω πώς το βάφτισες "22" αλλά παίρνοντας με τη σειρά τις εικόνες, θαρρώ πως εννοείς το μωβ με τις πορτοκαλί σπείρες στη μια πλευρά... αν πρόκειται λοιπόν γι' αυτό το έχει στο σπίτι της η γυναικολόγος μου!!! συνήθως κάνω μοναδικά κομμάτια αλλά αν σου άρεσε πολύ ευχαρίστως θα το ξαναφτιάξω ακόμη καλύτερο για σένα μάτια μου... η τιμή τους είναι πολύ πολύ οικονομική σε σχέση με τη μοναδικότητά τους... χαρίζω πολλές φορές κεριά μου, αδυνατώ να τα αξιολογήσω σύμφωνα με υπολογισμούς & λειτουργικά έξοδα, δεν τα πάω καλά με τα κοστολόγια, γι΄αυτό και είμαι εντελώς ακατάλληλη για πωλήσεις... θα μου κάνεις κανένα μάθημα? γιατί να βιοπορίζομαι από αυτό, εδώ και 3 χρόνια τώρα, δυστυχώς δεν το έχω καταφέρει!!!

σε φιλώ καλομεσημεριάτικα

mAuVe είπε...

όσο για τα "ξόμπλια" είμαι κι εγώ περίεργη

λάτρης της ετυμολογίας

κρυμμένος πόθος η γλωσσολογία (και η φιλολογία επίσης)

έμεινα παρατηρητής αλλά και καλός ακροατής ρουφώντας ό,τι γνώση μπορώ & πίστεψέ με νοιώθω ακόμη τρομερά διψασμένη κι αυτό είναι κάτι που με γαληνεύει & μ' ευχαριστεί...

να μαθαίνω κι άλλα... κι άλλα

να ρουφάω

να ξυπνάω

να γεμίζω μυαλό & ψυχή

παρασύρομαι...

φιλιά κι άλλα

Faraona είπε...

Μωβιτσα μου σ αγκαλιαζω και γω πουλακι μου .Τετοια ειμαι που λες.Φροντιζω ναχω παιδικο βλεμμα σ ολους κι ολα.Το κακο με μενα ειναι οτι αν μου θιξουν βασικες αρχες της ζωης μου αποχωρω ανεπιστρεπτι.Αυτο ειναι σκληρο εκ μερους μου γιατι ολοι κανουμε λαθη,αλλα δεν μπορω να κανω διαφορετικα.Ερχομαι σε σενα τωρα να σου ειπω για το κερι.Φιλι.

φεγγαραγκαλιες είπε...

ολα πολυ ομορφα,κι εσυ κι ο τροπος σου και τα σχολια σου κι οι λεπτομερειες που αγαπας..
φιλια

Faraona είπε...

Φεγγαραγκαλιτσα σ ευχαριστω για τα χρυσα λογακια.

ΔΩΡΑ ΖΩΗΣ

Επαφές

Δημοφιλείς αναρτήσεις

ΥΠΟΓΡΆΨΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΔΩ