Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2019




Τη γνώρισα πριν μερικά χρόνια τυχαία, κάπου στο διαδίκτυο. Είχε ανοίξει blog και έγραφε στίχους. Στίχους νυχτωμένους, κάπου δειλά ξεμύτιζε κι ένα φεγγάρι σε φάση δρεπανιού, να σου ξεσχίζει αργά τις φλέβες και την ψυχή...

Αγαπηθήκαμε σαν φίλοι. "Με θαύμαζε" έλεγε, την κορόιδευα, μπέρδευε την ευχέρεια με το ταλέντο μάλλον, μα όποτε της το επισήμαινα θύμωνε κι επέμενε. Τη θαύμαζα κι εγώ, της το έλεγα, λάτρευα το πόσο γρήγορα μπορούσε από τη θλίψη να περάσει στη χαρά, αρκούσε ένα πείραγμα, ένα όνειρο, μια ευχή, ένα "όλα θα πάνε καλά" κι αμέσως άλλαζε και σε γέμιζε φιλιά κι "ευχαριστώ".

"Δεν υπάρχει ευχαριστώ μεταξύ φίλων..." απαντούσα. Χαμογελούσε.

Και μια μέρα τη γνώρισα από κοντά. Έμενε τότε σ' ένα σπίτι κοντά στη θάλασσα. Θυμάμαι είχα χαθεί καθώς πήγαινα, την πήρα τηλέφωνο και βγήκε τρέχοντας στην άκρη του χωματόδρομου, στάθηκε πάνω στα βράχια στην ακροθαλασσιά για να τη δω. "Ξωτικό" την είχα αποκαλέσει, γελούσε, της άρεσε να τη λέω ξωτικό, μα κι αυτή με φώναζε "Άγγελο", ξέροντας ότι το πραγματικό μου όνομα δεν ήταν αυτό...

Σ' αυτή την πρώτη μας συνάντηση θυμάμαι, απ' την πολλή χαρά της είχε αγοράσει ένα φούρνο για να μας κεράσει! Τσουρέκια, κέικ, κουλούρια Θεσσαλονίκης, κρουασάν, θυμάμαι καθώς έμπαινα στο σπίτι της ένα τραπέζι γεμάτο καλούδια, έκανα να βγάλω λεφτά, "τι κάνεις εκεί;" με ρώτησε, "ν' αγοράσω κάτι" της είπα και γελούσε, γελούσε, μας αγκάλιαζε σφιχτά.

Έπειτα έπιασε να μας κάνει ελληνικό καφέ, στο μπρίκι, στο καμινέτο. Δεν έχω δει άνθρωπο να πετάει απ' τη χαρά του πιο πολύ από τη Μαρίνα εκείνη τη μέρα! Έβαλε το μπρίκι στο γκαζάκι, ερχόταν να πει κάτι, έφευγε πάλι,  κουνούσε χέρια όλο ευτυχία, τόσο, που πήγε ν' ανάψει το γκαζάκι με το σπίρτο κι έβαλε φωτιά στο χαρτί κουζίνας! Από τη χαρά της έβλεπε το χαρτί να καίγεται και γελούσε! Όρμηξε η καλή μου και το έριξε στο νεροχύτη να το σβήσει, "είπαμε να το κάψουμε αλλά όχι κι έτσι βρε" της είπα και δεν σταματούσε να γελάει! Όταν έγινε ο καφές καθίσαμε δίπλα δίπλα κι αρχίσαμε να μιλάμε. Μιλήσαμε για τους φίλους, για τα όνειρα, για τις ζωές μας λίγο, πολύ λίγο, όσο να νιώσουμε σιγουριά πως δεν θα προδώσει ο ένας τον άλλον, αν και με κάποιους ανθρώπους η εμπιστοσύνη κερδίζεται από τα μάτια, την πρώτη φορά που συναντιούνται.

Έπειτα θέλησε να φάμε. Πήρε τηλέφωνο, έδωσε μια παραγγελία και κατέφτασαν γύρω στις 10 μπριζόλες! Γελούσα, γελούσε, της είπα "καλά, είσαι τρελή; Ποιος θα τις φάει όλες αυτές;" Γελούσε, γελούσα, "δεν πειράζει" έλεγε, "θα δώσουμε και στους γείτονες, θα φάει κι ο σκύλος, χαμένες δεν θα πάνε!" Φάγαμε, ήπιαμε μπίρα (την ιστορία με το βαρέλι μπίρα που το άδειασα κατά λάθος στο ταβάνι θα σας την πω μια άλλη φορά). Στο τέλος κατεβήκαμε στη θάλασσα, να παίξει ο μικρός λίγο, να χωνέψουμε.

Τη θυμάμαι να στρίβει τσιγάρο καθισμένη σ' έναν ψηλό βράχο ενώ τα κύματα προσκυνούσαν κι έλιωναν στα πόδια της. Είχα μείνει λίγο πιο πίσω, να προσέχω το μικρό μη χτυπήσει κι έβγαζα φωτογραφίες. Θαρρείς κι εκείνη τη μικρή στιγμή, δίπλα στο στοιχειό, γινόταν κι εκείνη ξωτικό και χανόταν στις δικές της σκέψεις.  Την άφησα για λίγο μόνη, όσο κρατάει ένα στριφτό τσιγάρο, έπειτα σηκώθηκε και ήρθε ξανά κοντά μου.
"Μη φύγετε" είπε σχεδόν παρακαλώντας με.
"Πρέπει. Ο μικρός δεν θα αντέξει άλλο. Εξάλλου είμαστε εδώ από το πρωί!" της απάντησα.
"Θα ξανάρθετε; Πότε θα ξανάρθετε; Θα έρθετε το επόμενο Σάββατο πάλι;" με ρώτησε σαν μικρό παιδί.
Ανταλλάξαμε εκατοντάδες mails από τότε. Φιλοσοφίες για τη ζωή, για τις δυσκολίες, νουθετήσεις, σκέψεις, όνειρα, μια μέρα μου είπε να τα εκδώσουμε, όποτε το έλεγε αυτό την κορόιδευα, γελούσε, γελούσα, κι η θλίψη έφευγε. Το είχα γράψει κάποτε, για εκείνη, πως
 "όταν οι άνθρωποι συναντιούνται, ακόμα κι ο Θεός σωπαίνει".

Η μοίρα τα έφερε να γίνει στ' αλήθεια ξωτικό.
 Έφυγε ξαφνικά μια μέρα για το αιώνιο ταξίδι, αυτό που νομίζουμε μάταια οι θνητοί πως θ' αποφύγουμε.
 Τα τελευταία λόγια της που θυμάμαι στο τηλέφωνο λίγες μέρες πριν, ήταν τρία "σ' αγαπάω".
 Ακόμα και τώρα μερικές φορές, τις νύχτες, νομίζω πως την ακούω να τα λέει με τη βραχνή φωνή της. Ακόμα και τώρα μερικές φορές, τις νύχτες, νομίζω πως ακούω το γέλιο της να γεμίζει την έρημη δύση...

Η ιστορία με τη φίλη μου τη Μαρίνα μου έδωσε ένα μεγάλο μάθημα.
 Δεν αξίζει να μην εκδηλώνεσαι, δεν αξίζει να μη συναντάς, δεν αξίζει να μην αγκαλιάζεις, δεν αξίζει να μη δίνεσαι ολοκληρωτικά στους φίλους σου, στους ανθρώπους που αγαπάς.
 Το σύμπαν κάνει πάντα τα δικά του σχέδια, κι ό,τι αξίζει σ' αυτό το γέρικο πλανήτη είναι οι μικρές στιγμές. Αυτές οι στιγμές, που αν χαθούν "επειδή είσαι πολύ απασχολημένος με μαλακίες", δεν θα γυρίσουν ποτέ ξανά.

Κι η αγάπη, αυτή η άναρχη αγάπη που ένιωθε για τους ανθρώπους, αυτή έχει μείνει ακόμα να γεμίζει την ψυχή μου.
Είμαστε όλοι ξωτικά, φτιαγμένα από συναισθήματα και σκόνη.
Και για τα ξωτικά, ξέρεις, "τέλος" δεν υπάρχει ποτέ.

http://www.aggelosspyrou.net







Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2019

Πού θα βρείτε τα 'Αλατισμένα της Φαραώνας"

ΣΤΕΓΗ Bibliotheque 

Θεμιστοκλέους 76 και Βαλτετσίου, Εξαρχείων
10681 Athens
[ώρες λειτουργίας 10.00 π.μ με 10.00 μ.μ.]
τηλ. : + 21 0822 3067
 
e mail : info@bibliotheque
 

Eπίσης :

TERRIA BOOKS, Ελένη Τζεβελέκου,Ζαλόγγου 6, 10678 Αθήνα
τηλ : 210.3844588
 
ΟΝΑΡ, Δημήτρης Τσάνας & Σωτήρης Δημόπουλος, Μαυρομιχάλη 1,
10679 Αθήνα, τηλ. 210.3306124 – 210.3815574
 
Παρ’ Ημίν, Ε.Τζανακάκης, Χαρ.Τρικούπη 11α,
167
8 Αθήνα, τηλ. 210.38112021ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ, Αχιλλέας Σίμος, Μαυροκορδάτου 9,
Αθήνα, 10678
, τηλ. 
210.3831450
 
 
Χονδρική πώληση για Βόρεια Ελλάδα:
 
ΤΒΑ
 
και τα βρίσκετε στα εξής σημεία πώλησης
 
από το internet
http://www.e-shop.gr/search?q=bibliotheque&x=0&y=0
http://www.politeianet.gr/ekdotis/bibliotheque-7612
http://www.ebooks.gr

στην Αθήνα:

BOOK PLUS, Πανεπιστημίου 37, Αθήνα 105 64, τηλ. 210.322 2300
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΛΕΜΟΝΙ, Ηρακλειδών 22, Θησείο, Αθήνα, τηλ.: 210-3451390
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΠΑΤΑΚΗ: Ακαδημίας 65, 106 78 Αθήνα, τηλ.: 210.38.11.850, 210.38.11.740
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΚΟΥΚΟΥΤΣΙ, Διδότου 18, 10680 Αθήνα, τηλ.: 213-0350737
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ LITTLE TREE, Καβαλλότι 2, 11742 Αθήνα, τηλ : 210.9243762
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ, Καλλιδρομίου 30, Αθήνα 114 73, τηλ: 210 3818840.
ΕΠΙ ΛΕΞΕΙ, Ακαδημίας 32. τηλ: 2103388054
ΜΩΒ ΣΚΙΟΥΡΟΣ, πλ.Καρύτση 3, 10651 (Κέντρο Αθήνας), τηλ.:210 -3251872
ΝΑΥΤΙΛΟΣ, Χαριλάου Τρικούπη 28, 10679 Αθήνα, τηλ. 210-3616204
ΦΑΡΦΟΥΛΑΣ, Μαυρομιχάλη 18, 10680 Αθήνα, τηλ. 211-1845583
ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ, Μάρκου Μουσούρου 22, 11636 Μετς, Αθήνα, τηλ. 210.9240619
ΠΟΛΙΤΕΙΑ, Ασκληπιού 1-3, 10679 Αθήνα. τηλ: 210 3600235
ΙΑΝΟΣ, Σταδίου 24, τηλ: 2103217810
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ,  Ανδρέα Παπανδρέου 11, Χαλάνδρι, τηλ : 21 0681 3661
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ,  Λ. Κηφισίας 310 , Κηφισιά, τηλ : 210 80 75 792
ΕΝΑΣΤΡΟΝ, Σόλωνος 101, 10678 Αθήνα, τηλ : 210-3828161
ΕΜΕΙΣ, Τσακάλωφ 29 & Βουκουρεστίου,  Κολωνάκι, τηλ. 210.3616.676
ΛΕΞΙΚΟΠΩΛΕΙΟ, Στασινού 13, 11635 Αθήνα, τηλ. 210-72317231
ΠΛΕΙΑΔΕΣ,  Σπυρίδωνος Μερκούρη 62, Παγκράτι, τηλ : 21 0724 9604
ΡΟΔΑΚΙΟ, Κολοκοτρώνη 59β, 10560 Αθήνα, τηλ. 210-3839355
ΧΑΡΤΕΣ, Γράμμου 40, Βριλήσια, 15235 Αθήνα, 210-8137942
 
 
στη Θεσσαλονίκη:ΣΑΙΞΠΗΡΙΚΟΝ, Πατρ. Ιωακείμ 8 & Σκρα, Αγία Σοφία, τηλ : 231 022 0545
ΙΑΝΟΣ,  Αριστοτέλους, τηλ : 231 028 2121
Ακυβέρνητες Πολιτείες, Αλεξάνδρου Σβώλου 28, τηλ : 231 027 3207
Γιάφκα, Γρηγορίου Παλαμά 21, τηλ : 2310-244902
 
στη Ξάνθη:
Βιβλιοπωλείο ΣΠΑΝΙΔΗΣ, Θερμοπυλών & Πλάτωνος 10, ΤΚ 67100, τηλ. 2541 027544
Βιβλιοπωλείο 2, Βενιζέλου 29, τηλ. 2541027777
 
στην Άρτα
ΚΙΜΩΛΙΑ, Βενιζέλου Ελευθερίου 5 & Γραικού Μάξιμου, Τ.Κ. 47132, τηλ. 2681073761
 
στη Πάτρα:
ΧΑΡΑΜΑΔΑ, Τσαμαδού 39, ΤΚ 26222, τηλ. 6978415843
ΦΙΛΙΠΠΑΤΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ, Μαίζωνος 7 και Ζαϊμη 22, 2622, τηλ. 2610‐270845
ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ [Παπαχρίστου Αγγελής Χ.], Αγίου Νικολάου 32, Τ.Κ. 26221, τηλ. 2610223688
 
στη Λάρισα
PROSPERUS [Τσιάρας Πελοπίδας Κ.], Διάκου Αθανασίου 2, ΤΚ41222, τηλ. 2410539282
 
στο Βόλο
ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ [Τσινίδης Χριστόφορος], Δημητριάδος 94, ΤΚ 3822, τηλ. 2421024278ΕΠΙΛΟΓΗ [Φτίκας Νικόλαος],, 28ης Οκτωβρίου 135, Τ.Κ. 38221, τηλ. 2421034987
στα Χανιά
ΜΙΚΡΟ ΚΑΡΑΒΙ / Πολυράκη Μαρία, Δασκαλογιάννη 59, Σπλάντζια, τηλ. 2821 401648
ΤΥΠΟΒΙΒΛΙΟΧΑΡΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΕΛΕΚΑΝΑΚΗ, Χάληδων 89, Τ.Κ. 73132, τηλ. 2821092512ΠΟΛΥΕΔΡΟ [Τενεκετζή Ελένη], Μπονιάλη 26, Χανιά, 73134, τηλ. 2821057790
στο Ρέθυμνο
Βιβλιοπωλείο “Κλαψινάκης”, Ηγουμένου Γαβριήλ 59, Ρέθυμνο, τηλ. 2831050200
Βιβλιοσκόπιο, Πλ. Αγνώστου Στρατιώτη 38 Παλιά Πόλη 74100, τηλ. 2831030301
 
στο Ηράκλειο
ΦΩΤΟΔΕΝΤΡΟ /Δραμουντάνης Στέργιος, Κοραή 21, 71202 Ηράκλειο, τηλ. 2810341158
ΑΒΡΑΑΜ / Χριστοδουλάκης Ανταλκίδας, Μοίρες, 70400, τηλ. 2892022243
 
στην Ιεράπετρα
Playbook / Κουνενού Χριστίνα, Λασθένους & Σφακιανάκη Ιεράπετρα, τηλ. 2842501730
ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Θεοτοκοπούλου 14, Τ.Κ. 72200, τηλ. 2842022281
 
στον Άγιο Νικόλαο
Βιβλιοπωλείο Άννας Καρτέρη Ρούσου Κούνδουρου, Άγ. Νικόλαος, τηλ.28410 22272
ΓΡΑΦΗ [Κτενιαδάκης Στυλιανός Γ.], Πολυτεχνείου 1, Τ.Κ. 721 00, τηλ.2841024747
στη Τρίπολη
ΩΡΑ / Μπουγιούκου Δάφνη Κομνηνού Ουάσιγκτον 21, τηλ. 2710238928
 
στη Καλαμάτα
ΑΦΟΙ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ, Πλατεία 23ης Μαρτίου 10, 24100, τηλ.2721022509
 
στη Σπάρτη
ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ / Γεώργιος Καλοδήμος, Ευαγγελιστρίας 41, 23100, τηλ. 2731083636
 
στη Κόρινθο
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Λεωφόρος Πατρών 83, Τ.Κ. 20100, τηλ. 2741073030
ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Σικυώνος 26 Κιάτο, Τ.Κ. 20200 Δήμος Σικυωνίων,  τηλ : 2742022423
ΚΙΒΩΤΟΣ [Μπισμπίκη Πηνελόπη], Κολιάτσου 58, Κόρινθος, Τ.Κ.20131, τηλ. 2741029776
 
στο Αίγιο
ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ / Μαρίνα Κρούσκα, Σολωμού 1, 25100, τηλ. 2691300509
 
στην Αμαλιάδα
ΒΙΒΛΙΟΠΑΝΟΡΑΜΑ [Δημητρόπουλος Γεώργιος], Διάκου Αθανασίου 4 & Ερμού, Τ.Κ. 27200, τηλ. 2622021221
 
στα ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ, Πυρσινέλλα Βασ. 11, Τ.Κ. 45332, τηλ. 2651034911
 
στο Πύργο
Σταθοπούλου Βασιλική, Ερμού 45, Πύργος Ηλείας, 27100, τηλ. 26210-22194
 
στη Κυπαρισσία
ΛΟΓΟΠΑΙΓΝΙΟ / Γιάννης Ασημακόπουλος, 1ο χλμ Εθνικής Οδού Κυπαρισσίας – Πύργου, 24500, τηλ. 2761022420
 
στη Μεγαλόπολη
ΕΠΙΛΟΓΗ / Χρήστος Γεωργακόπουλος, Παπαναστασίου 18, 22200, τηλ. 2791025007
 
στο Ξυλόκαστρο
ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ / Μαρία Παπακώστα Μαρία, Τσαλδάρη Κωνσταντίνου 43, 20400, τηλ. 2743024828
 
στη Μεσσήνη
Δημήτρης Τζώρτζης, Μπούκας 23, Μεσσήνη, 24200, τηλ. 2722025977
 
στο Ναύπλιο
ΔΙΑΛΟΓΟΥΑΦΟΡΜΕΣ / Αναστασία Βενετσάνου, Σιδηράς Μεραρχίας 34, Τ.Κ. 21100, τηλ.: 2752024674
 
στο Αργοστόλι
ΚΥΒΟΣ, Λεωφόρος Βεργωτή 13, Αργοστόλι, 28100, τηλ. 2671026872
ΒΙΒΛΙΟΔΕΝΤΡΟ [Μελάς Παναγής], Κοσμά Αιτωλού 10, Τ.Κ. 28100 , τηλ. 2671100789
 
στη Ζάκυνθο
Νικόλαος Τεμπονέρας, Βενιζέλου Ελευθερίου 5, Ζάκυνθος, 29100, τηλ. 2695048329
 
στη Κέρκυρα
ΠΥΞΙΔΑ / Δημήτρης Κούγκλης, Ιακ.Πολυλά 17, τηλ. 26610 45182
 
στη Ρόδο
βιβλιοπωλείο ΑΚΑΔΗΜΙΑ, Αμερικής 93, τηλ : 2241030256
 
 

Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019

.''Το τραγούδι της μάσκας''
Άμα το είναι σου δέσει δεσμό με το είναι του άλλου, μένει δικός σου ακόμα και όταν σου δηλώνει φεύγω, ακόμα κι όταν φεύγει. 
Τον ξέρεις ακόμα και άμα κάνει τα πιο ακατανόητα.
Μια πρώτη εντύπωση που μας δίνει ο άλλος και συχνά αποδεικνύεται σοφή, είναι μια εντύπωση που φτιάχτηκε πριν από τα λόγια του και τις πράξεις του. 
Πριν πει ή κάνει το παραμικρό .
 Με το που μπήκε στο δωμάτιο.
Γιατί ο έρωτας είναι πιο απρόσωπος παρά προσωπικός, τον σφιχτοδένουμε μ ένα πρόσωπο γιατί έτσι έχουμε αποφασίσει να είναι.
 Όσα μαθαίνουμε, όσα μας επιβάλουνε, όσα ο δεδομένος ρομαντισμός της καρδιάς μας αποζητά, μας βάζουν να πιστεύουμε πως ο άλλος, ο μοναδικός, είναι που μας εμπνέει την αγάπη.
Αλλά ο έρωτας είναι μέσα μας, στοιχείο υγρό, παλλόμενο, εκρηκτικό, που πιέζει τα τοιχώματα του κορμιού μας. 
Έρχεται κάποιος, μας αγγίζει με τη ματιά του, με το χέρι του, με το σώμα του, με τη φωνή του κι αναβρύζει σιντριβάνι.
Οι σπουδαίοι έρωτες, οι σπουδαίες μοναξιές, οι σπουδαίες ελευθερίες θέλουν αίμα. 
Όλοι ονειρεύονται τη λάμψη τους αλλά τρέμουν και την παραμικρή αμυχή στο κορμί τους.

Αν ποτέ ξαναερωτευτώ , θα είναι επειδή θ΄αγαπώ το πρόσωπο , αυτό το συγκεκριμένο πρόσωπο .
 Όχι επειδή θα έχω ανάγκη την κατάσταση.......
Μ.Βαμβουνακη

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2019


Τα εξωτερικά ιατρεία και οι υπερφυσικές ικανότητες ενός γιατρού.

Πρώτη φορά ,ελπίζω και τελευταία ,χρειάστηκε να πάω σε Εξωτερικά Ιατρεία Εφημερεύοντος Νοσοκομείου για προσωπικούς λόγους.
Υποθερμία ,γύρω στο 35 έδειχνε η θερμοκρασία μου την νύχτα , η πίεση ανεβοκατέβαινε περίεργα,ρίγος φυσικά,τάσεις λιποθυμίας ,το χρώμα μου λευκό προς το πεθαμενί και τέτοια.
Με τα πολλά ξημερώθηκα είπα να μην πάω πουθενά γιατί το πρωί όλα ήταν φυσιολογικά.
Άρχισαν οι φίλοι ,2-3 έχω πολύ κοντά μου ,πάνε ,κάνε ,ράνε.
Πήγα.
Κόσμος και κοσμάκης,βροχή τουλούμι έξω,γιαγιούλες με μάσκες οξυγόνου μέσα ,αγκομαχητά να τρελαίνεται το μυαλό του ανθρώπου σε δευτερόλεπτα.
Πήρα αριθμό απ το μηχάνημα.
 Ελεγε 198.
Το ταξί μου είχε φύγει ήδη .Θα την κάνω είπα με τα πόδια κι ας γίνω μούσκεμα.
Ένας γιατρός ,νέο παιδί, με κοίταξε και δεν ξέρω γιατί με ρώτησε τι συμβαίνει.
Σκέφτηκα ποιος ξέρει τι χρώμα έχω και με ρωτάει ,αλλά το μυαλό μου ήταν στο φευγιό.
Με τράβηξε ελαφρά από το μπράτσο.Ελάτε μου λέει.
Έκλεισε τις κουρτίνες ,με εξέτασε από δω, από κει,βήξε, ανάσαινε,πίεση οξυγόνωση,καρδιά όλα φυσιολογικά.
Ερωτήσεις .
Εχετε ζάχαρο?Οχι.
Εκτός κι αν έχω και δεν το ξέρω.
Καμιά κληρονομική ασθένεια? Όχι.
Εκτός κι αν έχω και δεν το ξέρω.
Ολα καλά μου λέει.
Παρακολουθήστε την πίεση πρωί ,μεσημέρι, βράδυ,φάτε ελαφρά.
Κι έφυγα.
Βρήκα ταξί και τότε θυμήθηκα ότι ξέχασα να του πω ότι τους τελευταίους 8 μήνες μου πεσαν κατά λάθος 2 ελέφαντες στο κεφάλι.
Ένας θηλυκός κι ένας αρσενικός.
Η αρρώστια της θείας μου κι ένας χωρισμός.
Έχω την εντύπωση ότι ο νεαρός γιατρός είχε υπερφυσικές ιδιότητες και τους έβλεπε.
Εξ ου και το απαλό του τράβηγμα στο μπράτσο μου.
Νατ.Φωκιανίδου
8 Νοεμβρίου 2014.




Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2019

H μάνα του άντρα μου.
Η Κανέλα μεγάλωνε σε δυo κάμαρες στη Ξάνθη.
Έχασε τη μάνα της στα οκτώ της κι είχε πίσω της τρία αδέρφια αγόρια.
Ο πατέρας της ήταν 30 χρονών κουρέας στο επάγγελμα.Πριν τελειώσει το πένθος ούτε ένα χρόνο μετά δηλαδή ,παντρεύτηκε μια εικοσπεντάρα μπας και βολευτούν τα δεινά του.
Η μητριά την σταμάτησε από το σχολείο και την πέταξε απ το σπίτι με την δικαιολογία του αδιαχώρητου .
Κοιμότανε σε μια αποθηκούλα στην αυλή,έπλενε σφουγγάριζε,μαγείρευε, βοηθούσε κι έτρωγε ξύλο καθημερινά και σώπαινε.
Ήθελε απλά να πεθάνει.
Στο χρόνο απάνω ήρθε κι άλλο μωρό.
Αγόρι πάλι.
Η γιαγιά της, η Χρυσή, την πήρε στο σπίτι της στο διπλανό χωριό.
Δεν μπορούσε να βλέπει το εγγόνι της να παιδεύεται .
Το κορίτσι στενοχωριόταν όμως γιατί ήθελε να βλέπει τον πατέρα και πολλές φορές χανότανε στην προσπάθειά του να πάει στο πατρικό σπίτι με τα πόδια, πράγμα αδύνατον.
Σε μια από τις προσπάθειές της τραυματίστηκε άσχημα στο πόδι και κατέληξε στο Νοσοκομείο Ξάνθης.
Την ρωτούσαν ποιανού είναι κι έλεγε μέσα στο παραμιλητό της «Δεν είμαι κανενός δεν είμαι».
Μαθεύτηκε τελικά τίνος ήταν και την κράτησαν στο νοσοκομείο να καθαρίζει τα αίματα και να πετάει τα σκουπίδια.
Είχε ύπνο και φαγητό εξασφαλισμένο κι ούτε που ξανασκέφτηκε να γυρίσει πίσω.
Έμαθε να δένει και να καθαρίζει πληγές,κάποιοι την μάθανε εκεί μέσα , να διαβάζει και να γράφει.
Μετά από λίγα χρόνια έφυγε στα βουνά με το αντάρτικο.
Ήταν 13 χρονών κοριτσάκι.
Μάιος ήταν μου είπε.
Όλο το βουνό ήταν γεμάτο αγριολούλουδα και μοσχοβολούσε.
Οι σύντροφοί της είχαν όπλα.
Ήταν ζωσμένοι με φυσεκλίκια.
Άνθρωποι αποφασισμένοι να πεθάνουν.
Κι αυτό της άρεζε.
Έγινε ένα μαζί τους.
Στην αρχή την έβαλαν να βοηθάει τους τραυματίες.
Κομμένα χέρια, πόδια τέτοια πράματα.
Μετά ο επικεφαλής κατάλαβε οτι τόλεγε η περδικούλα της .
Έμαθε σκοποβολή,αρματώθηκε κι έπαιρνε μέρος σε όλα.
Απέκτησε κύρος ανάμεσα στους αντάρτες.
Ύστερα έφυγε στην Πολωνία .
Έχω μια φωτογραφία της .
Είναι οπλισμένη χιαστί με σφαίρες ,φοράει αντρικά παντελόνια και χαμογελάει.
Αυτή η γυναίκα ήταν μάνα του πρώτου άντρα μου.
Ήταν ο λόγος που άφηνα το σπίτι μου απ τα εφηβικά μου χρόνια .Ένιωθα οτι ήταν δικός μου άνθρωπος.
Την θαύμαζα,την αγαπούσα ,την ήθελα μάνα μου.
Λάτρευα τις σιωπές της και το περιεχόμενό τους.
Σπάνια μιλούσε για την ζωή της.
Είχε καρκίνο στη μασχάλη 24 χρόνια και δεν άφησε να την ακουμπήσει γιατρός.
Πέθανε στα 84 της από καρδιά .
Την τσάκισε ο θάνατος του γιου της.
Όταν άνοιξε το στόμα της κάποτε και μου διηγήθηκε... έμεινα κόκκαλο.
Τόσο αίμα ,τόση βαρβαρότητα,τόση κακουχία.
Διηγήσεις χωρίς ίχνος ηρωισμού,ίχνος κομπασμού κι έπαρσης.
Η Κανέλα δεν δέχτηκε ποτέ στη ζωή της να πάρει δραχμή γι αυτά που έκανε.
Της είπαμε θυμάμαι για την σύνταξη εθνικής αντίστασης.
Έφτυσε τον κόρφο της.
"Ποια σύνταξη καλέ και αηδίες"
"Αχ εκείνο το Μάιο Νατάσα" μου είπε
"οι σφαίρες να σφυρίζουν στ αυτιά μου κι εγώ να κοιτάω τ αγριολούλουδα και να σκέφτομαι πως θα κάνω μαγιάτικο στεφάνι!"
"Είμασταν τόσο νέοι όλοι!"
Ή γιαγιά η Χρυσή όταν πέθανε της άφησε δυο πράγματα.
Μια κανάτα και μια κεντημένη πετσέτα με το μονόγραμμά της.
Αυτά έχω απ την Κανέλα.
Μόνον.
Κι ένα κομμάτι μέσα μου δικό της.



Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2019


Συνεχίζεις...
Έχεις τοσο πένθος να κουβαλάς, για τρεις γυναίκες πένθος, κι έπειτα σε φθονούν όσοι δεν ξέρουν τίποτε από αυτά, σε πιστεύουν πλάσμα που διάγει ανέφελον τον βίον, βάφει νύχια και χείλη κι αραδιάζει σκέψεις στα κομμωτήρια,όμως εσύ με το πνευμόνι του νεκρού στα χέρια σου, που ακόμη τρέμουν, ποιος θα σταματήσει αυτό το τρέμουλο που κρατάει απο΄την κηδεία, και την καρδιά σου στο πιατάκι, και του αλλουνού την τρέλα, και του τρίτου την αδυναμία, που κόντεψε να τον σαρώσει το αλκοόλ σαν ποταμός, περιμένεις το μετρό στη στάση, για να πας στην άλλη άκρη της πόλης, αντί για κάποιον από τους τρεις αυτούς, με την εξουσιοδότηση στην τσάντα, με όλα τα έγγραφα. 
Πρέπει να κάνεις τις δουλειές εσύ για τον ανήμπορο, κι όσο κι αν δεν το θες, εσύ, δεν υπάρχει άλλος, εσύ θα πας.
 Έρχονται έπειτα τα κύματα των δακρύων σου όλων των χρόνων, σα μια μαύρη θάλασσα κι αυτά, χωρίς ψάρια, και σκαρφαλώνουν τις κυλιόμενες σκάλες, κι ανάμεσα κολυμπάει και σώζεται εκείνος που αγαπούσες κι έχει πια χαθεί , κι αυτός και η αγάπη, χάνεται η αγάπη εύκολα αν δεν προσέξεις, αν έχεις πολλές δουλειές, αν γράφεις, αν έχεις και το φαγητό στη φωτιά... 
Αν, αυτό κυρίως, ο άλλος δεν σ' αγαπά ούτε σε γνώρισε ποτέ ως την τρυφερή τριανταφυλλιά των ονείρων σου και τα αφροστόλιστα κεντήματά σου, και μόνο σε κοιτάζει σαν ένα μπάλωμα, κι αυτό ευκαιρίας, στην ταπετσαρία της δικής του ζωής. 
Ευτυχία κανείς δεν έχει , παρηγοριέσαι, και συνεχίζεις.
μ.π. 11/2014
Μ.Παπουτσοπούλου 

Επαφές

του Nickie Zimov ενας νεαρός εξαιρετικά αισθησιακός καλλιτέχνης.

του Nickie Zimov ενας νεαρός εξαιρετικά αισθησιακός καλλιτέχνης.

Δημοφιλείς αναρτήσεις