Bυθος

Αβυσσαλέο μπλε φόρεμα
Διαφανο το σΏμα που ντυνεις
Στον κοσμο του ιππόκαμπου ο χορος κι η γιορτη σου.
Βυθός....
βλεμμα γυναικας που ερωτευεται ,
Ψυχη Γυναικας που κυοφορει μες το υγρο της μητρας της τα αστρα.

Αμμος

Υγρη,θερμή,μετάξινη,λευκή και χρυσαφένια
ΑνασηκΏνεται στου ανεμου το φιλί ...ερωμένη που φΈυγει κι ερχεται με γΉινες μορφες
Άμμος
Σφραγισμένη με του έρωτα τις γραφές
ΑθΆνατη στον χρονο...

Αρμενιζοντας ...

Να σκυψω εκει στην πλωρη σου ,οπως θα σχιζεις τα νερα
Να βουταω τα χερια στο νερο μικρα καραβια να τα κανω...
Τα χειλη μου ναναι αρμυρα ,τα ματια ορθανοιχτα στο διαφανο
Να μυριζει το ξυλο σου φρεσκια μπογια κι αλατι
Κι ολοδροσο το κορμι μου να λικνιζεται στου παφλασμου σου την κουνια.

ΚαλοΚαίρια

Καλοκαιρι δωσ μου μια σταλα
απ το γαλανο και το πορτοκαλενιο σου

κι ασε στην αγκαλια σου
να γευτω


τη χαρα του βυθου...

να νοιωσω ακομη μια φορα τη ξενοιασια σου.

φεγγαρόπετρες

...καποιος στο σκοταδι
κτιζει μ ασήμι
κτιζει με μαργαριτάρι
Καποιος κρέμασε την σκαλωσιά του κι απίθωσε φίλντισι για το θεμέλιο.
Εφερε μάλαμα απ την Ανατολή και καπνισμένα κρύσταλλα
απ τα ηφαίστεια,
φεγγαρόπετρα απ την Ατλαντίδα,
αμέθυστο και ζιργκόνι απο την Σαρεσάνγκ.
Στα Σούσα βρηκε την οστρακόσκονη και στην Έλβα τον τουρμαλίνη
Και κει πανω στον παγωμένο γαλαξία κτιζεται... μια Βασιλική μετα τρούλου.

Δύση ,δική μου ώρα...

Να περπατήσω σ αυτο το φως που βαφει τα νερα μαβιά
Σ αυτο το φως που παντρευει το κεχριμπάρι με το μέλι
Σ αυτο το φως που η γη σκύβοντας το κεφαλι στον ηλιο, ανασαίνει...
Την ωρα που πυρακτώνονται τα συννεφα κι ανάβει ο οριζοντας θελω...

την ωρα του πρωτου δροσερού φιλιου της νυχτας ...
Να περπατήσω στον χαμο ...να βρω την δυση την δική μου.